کد خبر: ۴۷۷
تاریخ انتشار: ۲۰ تير ۱۳۹۵
شماره لایحه : ۵۳۰۰۹/۴۰۵۳۱
تاریخ ارسال لایحه : ۱۳۹۵/۰۴/۰۸
با توجه به روند فزاینده دامنه، پیچیدگی، کثرت و تأثیر بلایا در کشور و نیاز نهادهای بشردوستانه امداد و نجات برای انجام وظایف خطیر خود به منابع مخابراتی قابل اتکا و انعطاف پذیر و...
لايحه الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون تمپره در مورد ارايه منابع مخابراتي براي كاهش بلا و عمليات امدادي

با توجه به روند فزاینده دامنه، پیچیدگی، کثرت و تأثیر بلایا در کشور و نیاز نهادهای بشردوستانه امداد و نجات برای انجام وظایف خطیر خود به منابع مخابراتی قابل اتکا و انعطاف پذیر و ضرورت ارایه کمک فنی برای توسعه منابع مخابراتی جهت کاهش بلا و انجام عملیات امدادی و با عنایت به اولویت تأمین ارتباطات اضطراری نجات بخش زندگی، هیئت وزیران
در جلسه 18 /1 /1395 لایحه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون تمپیره در مورد ارایه منابع مخابراتی برای کاهش بلا و عملیات امدادی را تصویب و برای طی مراحل قانونی تقدیم مجلس شورای اسلامی کرد.

سالانه هزاران نفر به واسطه حوادث طبیعی جان خود را در سراسر جهان از دست می دهند و یا بی خانمان می شوند. شدت، پیچیدگی ، تکرار و صدمات حوادث طبیعی با نرخ نگران کننده ای به ویژه در کشورهای در حال توسعه در حال افزایش است. زمانی که یک حادثه طبیعی بزرگ رخ می دهد، عموما ارتباطات الکترونیکی و جریان اطلاع رسانی مختل می شوند. آگاهی از اطلاعات ابعاد حادثه و تشخیص امکانات مورد نیاز از سوالاتی است که دقیقا در چنین زمانی باید پاسخ مناسب به آن داده شود. لذا نقش امکانات ارتباطی در ارتقای ایمنی امدادگران و نیروهای کمکی انکار ناپذیر است. در این میان کشور جمهوری اسلامی ایران یکی از پرحادثه خیزترین نقاط روی کره زمین بوده که همواره با حوادثی مانند زلزله های پرقدرت و سیل‌های ویرانگر تهدید می‌شود. بر این اساس شایسته است به منظور آمادگی و مقابله با اینگونه حوادث زیر ساخت‌های مناسب به خصوص در زمینه اولویت دادن به ارتقای قابلیت‌های شبکه‌های مخابراتی و رادیویی کشور و ایجاد شبکه های ارتباطی ایمنی و تجهیز به دستگاه‌های ارتباطی مطمئن در هنگام مواجهه با حوادث طبیعی اندیشیده شود. به این منظور یکی از راههای لازم و ضروری که هزینه زیادی برای کشور در پی نخواهد داشت الحاق به کنوانسیون‌های بین‌المللی در این زمینه است. یکی از این کنوانسیون‌های بین‌المللی، "پیمان Tamper Conven" است.

این پیمان با ابتکار دفتر اقدامات انسان دوستانه سازمان ملل متحد و کارشناس اتحادیه جهانی ارتباطات در سال 1998 در شهر تمپیر با شرکت 75 کشور تحت عنوان "موضوع دسترسی و تهیه تجهیزات ارتباطی حین عملیات امداد و نجات به ویژه با تمرکز بر نقل و انتقال تجهیزات ارتباطی از خطوط مرزی کشورها توسط آماتورها در هنگام وقوع شرایط اضطرار، تشکیل گردید" در این کنفرانس معاهده‌ای 17 ماده‌ای بنام پیمان تمپیر به تصویب رسید که پس از رسیدن تعداد کشورهای تصویب کننده به 30 کشور در سال 2005 میلادی لازم الاجرا گردید که این تعداد تا سال 2013 به 47 کشور افزایش یافته است.

بر اساس این پیمان از کشورهای عضو برای هموارسازی کمک‌های سریع ارتباطی به منظور کاستن از آسیب‌های حوادث اضطراری و بازسازی تأسیسات مخابراتی لازم برای ارتباطات مطمئن و پایدار دعوت می‌شود و از موانع مقرراتی که منجر به تأخیر در به کارگیری منابع ارتباطی برای کمک‌های اضطراری می‎‌شوند، چشم پوشی می‌گردد. این موانع مشتمل بر مقررات صدور مجوز استفاده از فرکانس محدودیت‌های وارداتی تجهیزات مخابراتی تا جابجایی نیروهای انسانی می‌شود. در این پیمان اطمینان کافی برای تأمین امنیت و حراست امدادگران و معافیت از مالیات و حقوق گمرکی در نظر گرفته شده است. در این پیمان چارچوب همکاری دولت‌های عضو با یکدیگر و با سازمان‌های بین المللی تعیین شده است.

 
 
 
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر:
جلسات کمیسیون