کد خبر: ۲۷۴۷
تاریخ انتشار: ۰۱ آذر ۱۳۹۶
شماره لایحه : ۵۱۲۶۰/۱۰۷۵۰۳
رییس جمهور قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به موافقتنامه های نیس و لوکارنو را به وزارت صنعت ، معدن و تجارت و دادگستری ابلاغ کرد هدف از الحاق به این موافقتنامه‌ها، دستیابی به اهداف اسناد بالادستی کشور درخصوص لزوم ایجاد همسویی قوانین و مقررات بخش تجاری کشور با قوانین و مقررات اتحادیه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی ازجمله سازمان تجارت جهانی (WTO) و آماده‌سازی و توانمندسازی کشور برای عضویت در این سازمان عنوان شده است
رییس جمهور قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به موافقتنامه های نیس و لوکارنو را ابلاغ کردهدف از الحاق به این موافقتنامه‌ها، دستیابی به اهداف اسناد بالادستی کشور درخصوص لزوم ایجاد همسویی قوانین و مقررات بخش تجاری کشور با قوانین و مقررات اتحادیه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی ازجمله سازمان تجارت جهانی (WTO) و آماده‌سازی و توانمندسازی کشور برای عضویت در این سازمان عنوان شده است.

موافقتنامه نیس به‌دنبال طبقه‌بندی بین‌المللی کالاها و خدمات با هدف ثبت علائم تجاری است و موافقتنامه لوکارنو نیز به‌دنبال طبقه‌بندی بین‌المللی طرح‌های صنعتی (که منجر به تولید کالا و خدمات می‌شوند) می‌باشد.

موافقتنامه‌های نیس و لوکارنو، در راستای تحقق و اجرای کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی تهیه و به تصویب رسیده‌اند.

بررسی و تحلیل کارشناسی

ایران از سال‌های گذشته علاوه‌بر الحاق به کنوانسیون مؤسس سازمان جهانی مالکیت فکری (wipo) و کنوانسیون پاریس، به موافقتنامه‌های مادرید، لیسبون و معاهده همکاری ثبت اختراعات (pct) نیز ملحق شده است. از آنجا که رعایت کنوانسیون‌های بین‌المللی، به نحوی که سازگار و هماهنگ با استانداردهای بین‌المللی باشد، مستلزم رعایت طبقه‌بندی‌های مربوط به هریک از مصادیق حمایت اعم از اختراعات و طرح‌های صنعتی و علائم تجاری است لذا الحاق به موافقتنامه‌های بین‌المللی نیس و لوکارنو، گام ارزنده‌ای در تحقق نظام حمایت از مالکیت فکری خواهد بود.

موافقتنامه نیس ازسوی اعضای کنوانسیون پاریس در سال 1957 در نیس فرانسه منعقد شد و هر 5 سال مورد بازبینی قرار می‌گیرد. براساس این موافقتنامه، کشورها پذیرفته‌اند که کالاها و خدمات مرتبط با ثبت علائم تجاری را در طبقه‌بندی خاصی قرار دهند. هم‌اکنون موافقتنامه نیس، 45 طبقه را برای کالاها و خدمات تعریف کرده است که به هزاران زیرمجموعه (ده هزار عنوان برای کالاها و هزار عنوان برای خدمات) تقسیم شده‌اند و برای اغلب آنها توضیحاتی ارائه شده است. از این 45 طبقه، 11 طبقه آن به خدمات اختصاص دارد. هم‌اکنون 84 کشور عضو موافقتنامه نیس هستند و این موافقتنامه عملاً در 148 کشور مورد استفاده قرار می‌گیرد. مزیت استفاده از این طبقه‌بندی این است که میان دفاتر ثبت علامت و فرم‌های تقاضانامه مربوطه، هماهنگی ایجاد می‌شود و این امر ثبت علامت در کشورها را آسان‌تر می‌کند.

موافقتنامه لوکارنو در سال ۱۹۶۸ میلادی به تصویب رسید و در سال ۱۹۷۹ اصلاح شده و درحال حاضر 54 عضو دارد. موضوع این موافقتنامه، طبقه‌بندی طرح‌های صنعتی است. ادارات صلاحیت‌دار کشورهای متعاهد در اسناد رسمی تسلیم یا ثبت طرح‌های صنعتی باید نشانه‌های طبقه‌بندی را درج کنند. این کار باید در تمام آگهی‌های تسلیمی یا ثبت آنها که ادارات مذکور منتشر می‌کنند نیز صورت گیرد. یک کمیته متخصصین که کلیه کشورهای عضو در آن نماینده‌ای دارند و طبق این موافقتنامه تشکیل شده است؛ وظیفه دارد این طبقه‌بندی را به طور دوره‌ای مورد بررسی قرار داده و اصلاح نماید. آخرین نسخه این طبقه‌بندی که از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون معتبر است هفتمین نسخه آن می‌باشد.

از آنجا که به نحوی موضوع طبقه‌بندی نام و علائم تجاری کالاها و خدمات و یا طرح‌های صنعتی در کشور با اقتباس از قوانین و آیین‌نامه‌های داخلی اجرا و عملاً رعایت شده است لذا ضرورت دارد که ایران رسماً نیز به این دو موافقتنامه بپیوندد. الحاق به این دو سند گام ارزنده‌ای در راستای تحقق نظام جامع حمایت از مالکیت فکری و اهداف پیش‌بینی شده در سند چشم‌انداز و تکالیف قانون برنامه پنجم توسعه اقتصادی به‌ویژه بند «و» تبصره ذیل ماده (104) قانون برنامه پنجم توسعه، مبنی‌بر اینکه: «دولت موظف است ضمن ایجاد همسویی قوانین و مقررات بخش تجاری کشور با قوانین و مقررات اتحادیه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی ازجمله سازمان تجارت جهانی، نسبت به آماده‌سازی و توانمند‌سازی ارکان اقتصادی کشور برای عضویت در سازمان تجارت جهانی (WTO) اقدام قانونی نماید» است.

در ضمن پیوستن به این موافقتنامه‌ها نیز دارای هزینه و بار مالی برای دولت نخواهد بود. زیرا طبق بندهای «الف» و «ب» ماده (7) موافقتنامه نیس و لوکارنو، حق عضویت هر عضو عبارت خواهد بود از نسبتی از کل مبلغ بودجه‌ای که قرار است توسط تمام کشورهای عضو برای بودجه پرداخت شود و این نسبت طبق طبقه‌بندی صورت گرفته در ماده (8) کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی برای اعضا تعیین می‌شود. در واقع با توجه به اینکه ایران عضو کنوانسیون پاریس می‌باشد و طبق این قرارداد حق عضویت می‌پردازد، لذا الحاق به این موافقتنامه‌ها (نیس و لوکارنو) نیازی به پرداخت حق عضویت مجدد و یا اضافه ندارد.

نظر به اینکه هرچند وقت یکبار به لحاظ تنوع کالا و خدمات و به‌وجود آمدن کالا و خدمات جدید، لاجرم به تجدیدنظر در فهرست‌های کالا و خدمات هستیم و درحال حاضر نیز ایران هیچ نقشی در تصمیم‌سازی اصلاحات مربوط در این زمینه ندارد، لذا الحاق به این موافقتنامه‌ها فرصتی برای ایران خواهد بود که در تصمیم‌سازی‌ها و تجدیدنظرهای بعدی موافقتنامه ایفای نقش کند. ضمن آنکه ایران با الحاق به این موافقتنامه‌ها می‌تواند از خدمات جانبی بین‌المللی WIPO ازجمله کمک‌های فنی، آموزشی و حقوقی رایگان برای اجرای این توافقنامه‌ها استفاده نماید.


 
 
 
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر:
جلسات کمیسیون