کد خبر: ۱۳۱۹
تاریخ انتشار: ۱۳ دی ۱۳۹۵
این روزها در فضای رسانه ای، به خاطر تفاوت در موضع گیری وزراء، که هر یک از نگاه دستگاه و بخش خود به موضوعات بین بخشی می نگرند و به طور طبیعی ممکن است نظراتشان با موضع وزیر دیگر متفاوت باشد، نقدهائی متوجه دولت می شود.
در بخش هایی از این فضاسازی رسانه ای، انتقال این اخبار به گونه ای است که به ذهن مخاطب متبادر می شود که از تعمیق این تمایز بین دیدگاهها خرسندند و گمان می کنند به دستاویز خوبی برای حمله به دولت دست یافته اند.

آنها به این نکته اساسی و مهم در اداره امور کشور توجه ندارند که موضع گیری وزراء با رویکرد بخشی امری طبیعی است و انتظار نگاه یکسان به همه بخش ها با اطلاعات دقیق تر از یک بخش واقع بینانه نخواهد بود.این نهادهای فرابخشی و ملی هستند که باید اینگونه رویکردهای متفاوت بخشی را در نظر بگیرند و در نهایت تصمیمات مبتنی بر مصالح فرابخشی و منافع ملی اتخاذ نمایند. جلسات هیئت وزیران یکی از این نهادهاست.

در صحن دولت، هریک از دستگاه ها ذینفعان متمایزی را نمایندگی می کنند و لازم می دانند که درباره مطالبات آنان سخن بگویند اما این دولت است که با استماع همه این مطالبات و متناسب با ظرفیت هائی که در اختیار دارد رضایت نسبی ذی نفعان و پیشبرد اهداف ملی را دنبال می کند.

آنچه که بعد از اتخاذ تصمیم اهمیت دارد، این است که تمامی وزراء، یکپارچه و هماهنگ اجرای تصمیمات متخذه را پی بگیرند، که عمدتاً همین گونه بوده است.
ما نبایستی هر اظهار نظر متفاوت یا هر پیگیری مطالبه دستگاهی و بخشی را نشانه ناهماهنگی بدانیم. "اختلاف نظر تا قبل از تصمیم گیری و وحدت نظر در اجرای تصمیم"؛ تصور می کنم با اجرای چنین رویه ای، سیاستگذاری در ایران به صورت شاداب تر به حیات خود ادامه می دهد و امکانهای بیشتری برای تبادل نگرشها و دیدگاهها ایجاد می شود و تصمیمات از پختگی بیشتری برخوردار خواهد بود.

نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر:
جلسات کمیسیون